Gittin, kanadı kırık kuştum

Sustum, sözlerine küstüm

Hani kırılırsın siyaha

Nöbet nöbet geceler boyunca

Dün güne dize gelince

Yürek acılara doyunca

O tez dönüşün geç olunca

Kendime tahammülü öğrendim

Kördüm, bilendim

Seni unutmayı öğrendim

Sen yoktun, ben yalnız kalmayı öğrendim,

Acıya duvar gibi durmayı öğrendim,

Kaybolmuş bir dilin sözcükleri gibi

Köksüz, bağsız durmayı öğrendim

Vazgeçtiysen hep sağanak yağışlarımdan

Vazgeçtiysen bitmek bilmez kışlarımdan

Korkma kimseye ödenecek borcum yok

Yoksaymayı ben senden öğrendim